ผมสังเกตเห็นว่าบริกรที่มารับออร์เดอร์มีช้อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อ

พอผมมองไปทั่วๆจึงเห็นว่าบริกรในร้านมีช้อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อกันทุกคน

ด้วยความสงสัยผมจึงถามเขาดู

“ขอถามหน่อยเถอะ มีไว้ทำไมเนี่ยเห็นมีกันทุกคนเลย”

“ช้อนนี่หรือครับ”

“เจ้าของร้านเขาจ้างบริษัทที่ปรึกษามาเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานน่ะครับ

เขาเก็บข้อมูลอยู่หลายเดือนแล้วก็บอกว่า

ลูกค้าจะทำช้อนตกมากว่าอย่างอื่นถึง ๗๓.๘๔%

ซึ่งตกประมาณ ๓ ครั้งต่อโต๊ะต่อชั่วโมง

ซึ่งถ้าพนักงานเราเตรียมการไว้ก่อนก็จะสามารถลดจำนวนครั้งที่จะต้องเดินกลับไปที่ครัว

และก็สามารถลดพนักงานที่ใช้ลงได้ ๑ คนต่อกะ”

พอเขาพูดเสร็จผมก็ได้ยินเสียงช้อนหล่นอยู่หลังผม

บริกรที่คุยอยู่กับผมก็หยิบช้อนในกระเป๋าเสื้อส่งให้ใหม่แล้วบอกว่า

“ผมจะหยิบอันใหม่เมื่อผมผมกลับไปที่ครัวแทนที่จะรีบเข้าไปหยิบในครัวเดี๋ยวนี้”

ผมรู้สึกประทับใจมาก

และเมื่อผมมองดูรอบๆอีกครั้งผมก็สังเกตเห็นด้ายเส้นเล็กๆห้อยออกมาจากช่องซิปกางเกงของ

บริกรทุกคน ด้วยความสงสัยผมจึงถามบริกรคนเดิมอีกครั้ง

“รบกวนอีกทีเถอะ ทำไมถึงต้องมีด้ายห้อยออกมาจากตรงนั้นด้วย”

“โอ้โฮเฮะ” เขาดูตื่นเต้นมาก

“ผมไม่เคยเจอใครช่างสังเกตอย่างคุณเลยนะครับ

จริงๆแล้วไอ้นี่ก็เป็นผลงานของบริษัทที่ปรึกษาเจ้าเดิมนั่นแหละ

เขาบอกว่ามันทำให้เราสามารถประหยัดเวลาที่ใช้ตอนเข้าห้องน้ำได”

“ประหยัดได้ไง” ผมสงสัย

“ก็…” เขาอธิบาย “

เราผูกด้ายนี่เข้ากับปลายไอ้นั่น คุณคงเข้าใจนะครับ แล้วพอจะฉี่เราก็แค่ดึงด้วยนี่ออกมามือก็ไม่เลอะ มันก็ประหยัด

เวลาที่ต้องล้างมือไปได้ เขาว่ามันทำให้ประหยัดเวลาที่ต้องใช้ในห้องน้ำลงไปตั้ง ๗๖.๓๙% แน่ะ”

“อืม… ร้ายจริงๆ” ผมรู้สึกทึ่ง

“ว่าแต่ว่าไอ้ด้ายนั่นช่วยตอนเอาออกมา แล้วตอนเก็บเข้าไปล่ะจะทำไง?”

“เอ่อ…” เขากระซิบ

“ผมก็ไม่รู้ว่าคนอื่นเขาทำกันยังไง แต่ผมน่ะ…ใช้ช้อน”

คนก่อนหน้าเขาเป็นไอ้หนุ่มคนหนึ่งสวมแว่นกันแดด

เสื้อตัวโคร่งแจ็คเก็ตหนังและกางเกงจีนส์

เทวทูตถามไอ้หนุ่มว่า เจ้าคือใคร

ข้าจะพิจารณาว่าเจ้าควรจะได้เข้ามาอยู่ในดินแดนของพระเจ้าหรือไม่

ไอ้หนุ่มตอบ ผมชื่อ โจ โคเฮน เป็นคนขับรถแท็กซี่อยู่เมืองนิวยอร์ก

เทวทูตตรวจสอบในบัญชีรายชื่อสักพักแล้วยิ้ม

ใส่เสื้อคลุมผ้าไหมนี่แล้วรับไม้เท้าทองคำไป

ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนของพระเจ้า

ทีนี้ก็ถึงตาของบาดหลวง

เขายืนตรงอย่างมั่นใจแล้วแนะนำตัว

ผมชื่อโจเซฟ สโนว์ เป็นบาดหลวงของโบสถ์เซนต์แมรี่

ทำงานรับใช้พระผู้เป็นเจ้ามา 43 ปีเต็ม

เทวทูตตรวจสอบอยู่ในบัญชีรายชื่อ แล้วบอกเขา

รับเสื้อคลุมผ้าป่าน กับไม้เท้าบรอนซ์

เจ้าจะได้อยู่ในดินแดนของพระเจ้า

เดี๋ยวก่อนครับ บาทหลวงประท้วง

ไอ้หนุ่มเมื่อกี้เป็นคนขับรถแท็กซี่

เขาได้เสื้อคลุมผ้าไหม

กับไม้เท้าทองคำ มันเป็นไปได้ยังไงกันครับนี่

ที่นี่ เราวัดกันที่ผลงาน เทวทูตตอบเย็นชา

เวลาเจ้าเทศน์ ผู้คนหลับหมด

แต่เวลาเขาขับรถ ผู้คนสวดภาวนา